Pasen

"Enkel de dorst zal ons licht zijn," is een regel uit een lied uit Taizé, dat als lied 895 is opgenomen in ons liedboek. Wat een prachtig beeld. Dorst die je licht is. In deze duistere tijd hebben we licht heel hard nodig. Hoop, iets waar we naar toe kunnen kijken, naar kunnen uitzien. Hoop doet leven. "Gewoon, door m'n droom te onthouden," zongen Acda en De Munnik. Ook zo'n rake regel. Je droom onthouden, niet opgeven. Er moet toch iets te verwachten zijn. Hoe cynisch, kaal en koud is het leven als er niet ergens een sprankje hoop gloort, een lichtstraal door het duister valt. Natuurlijk, het christelijke Paasfeest verhaalt van de opstanding van Jezus uit de doden, niet als een onmogelijk wonder, maar als levende werkelijkheid. Maar zijn opstanding reikt verder; ik durf wel te zeggen dat de Paasboodschap niet halthoudt bij wat er met Jezus gebeurt. Dan zou het een geïsoleerde werkelijkheid zijn, het hoogtepunt van een wonderbaarlijk levensverhaal van een man uit Nazareth. Wie Pasen op die manier beschouwt, brengt het verhaal tot stilstand en dan wordt "geloven" een twistpunt. Met evenveel recht kun je dan zeggen dat opstanding uit de dood niet kan als dat het wel kan, als je er maar in gelééft.,

Graag zou ik Pasen een universelere reikwijdte willen geven door het te beschouwen als een gebeurtenis die vooral ingrijpt in de levens van mensen. Oké, Jezus heeft zich van Godswege van dood en duisternis bevrijdt, maar haast belangrijker is dat jij daardoor inziet dat ookjij losgemaakt, verlost kunt worden van al die zwaarte die het leven in zich bergt, de doodse zwaartekracht, de zuigende werking van de lasten van het leven. Als je inziet dat Pasen overjou gaat, wordt het evangelie, een goede boodschap. Anders blijft het miraculeuze biografie, een sprookje dat ook door de gebroeders Grimm of Hans-Christian Andersen geschreven had kunnen worden.

De bevrijding waar Pasen van rept is alleen mogelijk doordat God zich met ons leven inlaat. Er is een op ons leven positief inwerkende energie die perspectief geeft.

lk weet wel, net zo goed als u, dat zelfs met dat perspectief voor ogen de ellende in de wereld niet is opgelost. Tirannen en dictators trekken zich er niets van aan. Die gaan gewoon lekker door met oorlogje spelen, met door de war gooien, met willekeur en dood. En ook de moeite en de worstelingen in ons eigen leven zijn er niet als bij toverslag door opgelost. Ziekte, eenzaamheid, zielenpijn, onrust, verdriet, dat is er nu eenmaal. Maar, verlangen we niet juist daarom naar verlossing, opstanding? Zoals een hert reikhalst naar water... Enkel de dorst zal ons licht zijn. Dáárom is de Heer "waarlijk opgestaan."

Gezegend Paasfeest.

Ds Ary Braakman